‘’Mijn drijfveren voor Capelle’’
Ik herinner mij hoe ik in de jaren 70 vanaf de bank keek naar de televisieprogramma’s van het Wereld Natuur Fonds. Hier werd veel aandacht gevraagd voor bedreigde diersoorten: olifanten, panda’s, tijgers. Voor veel mensen was dat de eerste keer dat zij zich realiseerden dat natuur kwetsbaar is, en dat menselijk handelen directe gevolgen heeft. Die beelden hebben een generatie gevormd — een generatie die begreep dat zorg voor natuur, dieren en planten geen luxe is, maar een verantwoordelijkheid.
Die verantwoordelijkheid vertaal ik naar lokaal beleid. In Capelle betekent dat investeren in groen, biodiversiteit en een gezonde leefomgeving. Het betekent dat ik niet alleen kijk naar wat er gebouwd kan worden, maar ook naar hoe we bouwen en wat we moeten versterken. Want een stad zonder groen is niet een leefbare stad.
Een andere drijfveer voor mij is rechtvaardigheid. In de periode 1950–1970 heeft met name de PvdA zich sterk gemaakt voor gelijke kansen, met name via onderwijs. Studeren moest niet het privilege zijn van enkelen, maar bereikbaar voor velen. Die inzet heeft Nederland veranderd — en biedt mij nog steeds inspiratie. Dankzij wat toen bereikt is, heb ikzelf kunnen studeren.
Voor mij kunnen deze 2 drijfveren niet los van elkaar gezien worden: sociale rechtvaardigheid en ecologische verantwoordelijkheid.
Voor Capelle betekent het dat ik zal werken aan gelijke kansen in de breedste zin van het woord. Niet alleen toegang tot onderwijs, maar ook tot een gezonde leefomgeving, tot groen in de buurt, tot een toekomst waarin jongeren perspectief hebben. Want ongelijkheid zit niet alleen in inkomen of opleiding, maar ook in gezondheid, leefomgeving en kansen voor de volgende generatie.
Eduard Hartog, raadslid PRO
