Capelle Connect 2026: samen maken we opnieuw het verschil

Tja, je moet je skeletten toch ergens kwijt…

Bij Capelle Connect worden maatschappelijke organisaties gekoppeld aan ondernemers. Als je je zou moeten beperken tot het noemen van één succesfactor, zou dat heel goed kunnen zijn: verscheidenheid. De deelnemende organisaties, instellingen en projecten zijn zeer uiteenlopend.

Dat geldt ook voor hun hulpvragen. Want dat kan dus van alles zijn. Hulp met activiteiten, maar ook materialen of geleverde arbeid. En wat te denken van advies en expertise? Dat hebben ondernemers natuurlijk ook in ruime mate in huis. Terugblikkend op de eerste keer, vorig jaar, valt regelmatig het woord: spannend. Als organisatie wil je maar één ding: met een goede match het Gemeentehuis weer verlaten. “Je zit aan een tafeltje of staat bij je stand en probeert jezelf zo goed en helder mogelijk te presenteren”, neemt Barry Perfors ons mee terug naar de editie van 2025. “Je bent er met zo'n dertig anderen, dus wil je wel opvallen. Als het je lukt om de interesse van een ondernemer te wekken, heb je in ieder geval een luisterend oor. Zodat je je verhaal kan doen. Laat ik het zo zeggen: je zit daar op zo’n avond niet voor niets.”

Afgehakte ledematen

Wat heb je allemaal nodig voor een geslaagd Halloweenfeest? Het antwoord daarop zal niet iedereen één-twee-drie paraat hebben. Nou, Heidy Schipper van Schipper Vastgoed inmiddels wel. “Skeletten, pompoen-lampions, doodshoofden, een heksenketel vol afgehakte ledematen; daarmee kom je al een heel eind”, somt ze lachend op.

Ook dit jaar gaan in het kader van Scholloween eind oktober groepen kinderen weer langs de huizen in Schollevaar om in het kader van ‘trick or treat’ lekker te griezelen. Voorafgaand aan de eerste editie van Capelle Connect was het evenement dat Barry alweer een aantal jaren organiseert, al bij Heidy bekend. "En je hoeft niet lang met hem te praten om te snappen hoe hij dit jaarlijkse spektakel tot zo'n succes heeft weten te maken", vertelt ze. "Het is bij Capelle Connect sowieso hartverwarmend om te zien hoe veel activiteiten hier op maatschappelijk gebied worden georganiseerd.”

Barry: “Ik merk telkens weer hoe goed evenementen voor de binding en samenhang in de wijk zijn. Het is fijn als je merkt dat je enthousiasme bij iemand aanslaat. In het geval van Heidy nog eens extra omdat ze één-op-één aan onze hulpvraag kon voldoen.”

Opslagruimte

Dat was voor Heidy een inkopper. “Toen ik hoorde dat hij die Scholloween-attributen allemaal thuis stalde, snapte ik wel dat hij onze opslagruimte goed kon gebruiken. Ta, je moet al je skeletten toch ergens kwijt...”

Al bleek het niet alleen maar te gaan om elementen uit het griezelkabinet. Maar ook om spullen zoals straatverlichting en haspels. Barry verricht namelijk ook ander vrijwilligerswerk. Zo zet hij zich onder andere in voor evenementen als Burendag. “Vergeet niet: volgend jaar bestaat Schollevaar 50 jaar. Je begrijpt dat we dat niet onopgemerkt voorbij willen laten gaan”, wrijft hij zich bij voorbaat in de handen.

 We hebben onze spierballen goed laten rollen.

Bedrijfsleider Fred Corzilius van Unsal Infratechniek uit Barendrecht en Willem Lagerwij van het Rollebollebos kijken met genoegen terug op de match, die de eerste editie van Capelle Connect hen opleverde. En bij dit dubbelinterview blijkt de klik die ze toen meteen hadden, nog steeds intact.

Het Rollebollebos aan de Vlinderbaan is een begrip sinds 1995. Dit interview vindt plaats middenin in het speeltuinseizoen. Meteen is duidelijk hoe intensief van de zandbak gebruik wordt gemaakt.

Willem Lagerweij is sinds 2000 actief voor deze speelplezier-oase. Hij was er secretaris en penningmeester, organiseert activiteiten en draagt zorg voor het onderhoud. Fred Corzilius is een daadkrachtige manager. Spiegel hem een project voor en hij kan niet wachten om zijn schouders eronder te zetten. “De bijeenkomst vorig jaar was halverwege november, hè”, trapt Willem het gesprek af. Fred knikt.

Hoe kwam deze specifieke hulpvraag tot stand? Willem: “Net als de trampoline, is de zandbak erg populair. Op een gegeven moment moet dat zand worden vervangen. We hebben veel oudere vrijwilligers. Die kan ik niet allemaal vragen om met een kruiwagen en schep aan de slag te gaan.”

Vroeg beginnen

Fred vertelt hoe het vervolgens allemaal verder is gegaan: “Al snel na ons eerste contact zijn we de planning gaan doornemen. We waren er al snel uit hoe we het gingen aanpakken. Maandag 9 februari was het dan zo ver.”

Bij operatie ‘Aan de bak voor de Zandbak’ had de morgenstond duidelijk goud in de mond. Het team van drie medewerkers van Unsal en vier vrijwilligers van de speeltuin, uiteraard inclusief Fred en Willem zelf, begon in alle vroegte aan de klus. Fred: “De eerste stap was de acht kubieke meter oud zand uit de bak te scheppen en met kruiwagens verplaatsen. Om half twaalf was de bak helemaal leeg. Wat dat betreft liepen we prima op schema. Vervolgens hebben we die met z’n allen schoongemaakt. Daarmee was de kop eraf. Morgen weer een dag.”

Willem: “De dag erna is het oude zand opgehaald en werd het nieuwe zand geleverd. De woensdag was voor de afronding, weer vanaf half acht. Aan de slag met het storten van elf kubieke meter nieuw zand. Ditmaal zat de klus er rond elf uur op. Ja, we hebben onze spierballen goed laten rollen hahaha.”

Superleuk

Fred: “Het mooie van op deze manier je handen uit de mouwen steken, is het zichtbare resultaat. Je hebt eer van je werk en dat geeft altijd een goed gevoel.” Willem: “We zijn er heel blij mee. Het idee van: je kan weer verder.” In koor: “Een superleuke match."

Beide partijen zijn ook volgende keer van de partij. Willem wil best een tipje van de sluier oplichten over waar het Rollebollebos deze keer voor gaat. “We kunnen hulp gebruiken voor het schilderwerk van ons gebouw. Plus het schoonmaken van het hek rondom de speeltuin; dat kan je niet met de hand doen. Dat vraagt om specifieke expertise en materiaal. Als onze tweede deelname weer zo’n voltreffer wordt als de eerste, mogen we onze handjes dichtknijpen.”

Da’s puur een kwestie van gevoel.

Gezamenlijk kokerellen en daar dan met z’n allen van smullen, zorgt voor verbinding. Zo bleek ook bij deze match, die bij netwerkevenement Capelle Connect ontstond tussen Zorginstelling Aafje en Randstad Enterprise. Een groep mensen van Randstad kwam langs bij locatie Rozenburcht en stak de handen uit de mouwen voor een even smakelijke als voedzame pannenkoekenmaaltijd.

Aafje-dagbestedingscoach Tamara Schwagermann en Maurice Delwel van Randstad Enterprise hebben voor dit tweegesprek plaatsgenomen in de luwte. ‘In De Luwte’ is de naam van de tuin van het verzorgingstehuis. “Die naam is door een van de bewoners bedacht”, vertelt Tamara. “We hadden daar een prijsvraag voor uitgeschreven. Er kwamen veel leuke suggesties binnen, maar deze dekte het meest de lading. Die interactie met de bewoners is iets dat bij deze locatie past. We organiseren veel activiteiten, zoals één keer per maand met z’n allen een heerlijke wandeling. Ook is in het Grand Café regelmatig iets te doen.”

“Een bijzondere locatie”, haakt Maurice Delwel in. “Mede doordat hier ook mensen met dementie wonen. Tegelijkertijd is het zo gewoon want er zijn veel mensen, die daar zelf of in hun omgeving mee te maken hebben.”

Eye-opener

De match tussen zijn werkgever en deze instelling heeft hem geraakt. “Op zich was de vrijwilligersactiviteit die we ondernamen natuurlijk eenvoudig qua opzet. Maar het heeft wel iets in gang gezet. In de zin dat we er nogmaals achter kwamen hoe belangrijk tijd en aandacht zijn. Wat dat betreft is het echt een eye-opener geweest. Dit is een plek waar je met je hart werkt en daar gaat een inspirerende werking vanuit.” Tamara: “Als je de levensfase van onze bewoners in ogenschouw neemt, moet je ieder waardevol moment dat je kan pakken, ook proberen te pakken.”

Een belangrijke voorwaarde voor het slagen van zo'n activiteit: wat je bakt, moet natuurlijk wel smaken. En dat deden de pannenkoeken. “Maar minstens zo belangrijk: ze werden lachend geserveerd. Weet je wat het is, Maurice; jullie zágen de mensen. Het deed de bewoners goed. Jullie hadden het naar je zin, ook onderling, en die energie draag je dan over - dat gaat vanzelf.”

Weldadige rust

Volop mooie momenten dus tijdens het culinaire smulfestijn. Maar ook mooie momenten na afloop. “Na al dat plezier en die reuring en gezelligheid, daalde in de gangen een soort weldadige rust neer", schetst Tamara. "Het was een aparte gewaarwording om dat mee te maken. Ook bij de medewerkers. Terwijl jullie druk voor de bewoners bezig waren, waren zij eventjes ontzorgd en konden ontspannen. Of wat werk doen waar ze anders niet aan toekomen.” Maurice: “Dat had ik me helemaal niet gerealiseerd. Daar ben ik even stil van.”

Dat is Maurice niet wanneer de slotvraag aan hem wordt gesteld. Want een recept volgen kan iedereen. Maar wat was in dit geval het geheime, onmisbare ingrediënt? Daar hoeft hij niet lang over na te denken: “Liefde natuurlijk! Plus aandacht. Maar als je de precieze verdeling tussen die twee wil weten, kan ik alleen maar zeggen: da’s puur een kwestie van gevoel.”

Bij ons allebei draait alles om groen.

Het foto-idee om deze match te symboliseren, valt bij beide partijen in goede aarde. Samen plaatsnemen in een kano, is geen enkel probleem. Voor Lachnan Kopuit van Scoutcentrum Rotterdam is varen op dit terrein gesneden koek. En Erwin van Jaarsveld van Tuincentrum Jaarsveld is net terug van een zeilvakantie in Griekenland. “We zijn gewend om te roeien met de riemen die we hebben. Daarbij zitten we in hetzelfde schuitje”, grapt Erwin. “Bovendien is varen een mooie manier om dit complex te bekijken”, voegt Lachnan toe. “Hoe vaak je dat in de loop der jaren al hebt gedaan, je kijkt nog steeds je ogen uit.”

Het eerste dat de heren deden toen Scoutcentrum Rotterdam en Jaarsveld Tuinen aan elkaar waren gekoppeld, was een uitgebreide wandeling over het terrein maken. “Daar waren we best even mee bezig”, vertelt Erwin. “Het bleek in totaal om zo’n vijfenhalve hectare te gaan. Met een uitbundige, uitgebreide en vooral gevarieerde vegetatie. In zo’n geval neem ik niet alleen alles in me op, maar gaan ook de raderen in m’n hoofd meteen draaien. Wat is hier nodig? Wat kunnen we verbeteren?”

Creatief

Dat heeft al geresulteerd in een aantal acties. En daar zullen de komende tijd ongetwijfeld nog klusjes bijkomen. “Hebben we materiaal of groen over, is een van mijn eerste gedachten: heeft Lachnan hier iets aan?”

Lachnan: “Interessant om te zien hoe Erwin zijn kennis en ‘groene vingers’ koppelt aan creativiteit. Hij had vaste planten over en die vonden een nieuwe bestemming in twee oude boten, die we vanuit de grond hadden opgegraven. Net zoals bij Erwin en zijn bedrijf, draait ook bij ons alles om groen. We hebben een mooi centraal gebouw, maar bij de scouting gebeurt zowat alles in de buitenlucht. Dat is ook de kracht en de charme. Het is niet voor niets dat we inmiddels al 60 jaar bestaan.”

Concreet

Een uitkomst, zo omschrijft zowel Lachnan als Erwin (die met zijn bedrijf namens de Rotary Capelle deelnam) de opzet van Capelle Connect. Zouden ze dat kunnen toelichten? Lachnan: “Ondanks dat we bij de scouting genoeg vrijwilligers hebben, kunnen we altijd steun en hulp van buitenaf gebruiken. Het is voor mij op zich geen probleem om daarvoor de boer op te gaan, maar bedrijven ‘koud bellen’ is niet makkelijk. Je weet nooit of je gelegen belt en of je de juiste persoon aan de lijn hebt. Een centraal netwerkevenement met een concrete missie werkt vele malen effectiever.”

Zinvol

Erwin: “Als ondernemer houd ik van tastbare resultaten behalen en zinvol met mijn tijd

omgaan. En ik houd ervan om geïnspireerd te raken. Lachnan had een goed doortimmerd verhaal. Je zag hoe dit hem aan het hart gaat en hij kon duidelijk aangeven waar het Scoutcentrum behoefte aan heeft.”

Ook logistiek is het een logische match. Zowel het Tuincentrum als het Scoutcentrum zit aan de ’s-Gravenweg. Meer dan drie kilometer zit er niet tussen. “Een goede achterbuur is beter dan een verre vriend”, stelt Erwin. “En een groene achterbuur is nóg beter”, vult Lachnan aan.